Wiersze

Sariusz

  1. I
    Oni myśleli, że już na okopach
    Historii - nogą tratują po chłopach:
    I że jednego zabrakło szlachcica
    W Ojczyźnie całéj...!
  2. II
    Amarantowa że zdmuchniona świéca;
    e nie zostało nic... tylko lewica.
    A wiatr od Azji tętni i pośwista:
    "Gdzież ideały?"
  3. III
    Ale Sybilla dziejów jest przeczysta -
    Duch niepoprawny wciąż Idealista,
    Więc dość mu nieraz jednego człowieka,
    Co prawd nie kryje.
  4. IV
    I wybrał Ciebie on - od wieków-wieka
    Słynny Sariuszu!... Ciebie, bez korony
    Królującego, nazwał duch: miliony...
    A wiatr, od Azji poświstując, szczeka:
    "Historia żyje!..."
do góry Copyright © Radosław Dąbrowski, Krzysztof Kozoń. 2010-2017