Wiersze

Pieśń od ziemi naszej

Et aux horions,
l'on verra qui a meilleur droit - Jeanne d'Arc
  1. I
    Tam, gdzie ostatnia świeci szubienica,
    Tam jest mój środek dziś - tam ma stolica,
    Tam jest mój gród.
  2. Od wschodu: mądrość-kłamstwa i ciemnota,
    Karności harap lub samotrzask z złota,
    Trąd, jad i brud.
  3. Na zachód: kłamstwo-wiedzy i błyskotność,
    Formalizm prawdy - wnętrzna bez-istotność,
    A pycha pych!
  4. Na północ: Zachód z Wschodem w zespoleniu,
    A na południe: nadzieja w zwątpieniu
    O złości złych!
  5. II
    Więc - mamże oczy zakryć i paść twarzą,
    Wołając: "Kopyt niech mię grady zmażą,
    Jak pierwo-traw!"
  6. Lub - mamże barki wyrzucać do góry
    Za lada gwiazdką ze złotymi pióry -
    Za sny nieść jaw?
  7. Więc mamże nie czuć, jaką na wulkanie
    Stałem się wyspą, gdzie łez winobranie
    I czarnej krwi!...
  8. Lub znać, co ogień z łona mi wypali?
    Gdzie spełznie? - odkąd nie postąpi daléj? -
    I - zmarszczyć brwi...
  9. III
    Gdy ducha z mózgu nie wywikłasz tkanin
    Wtedy cię czekam - ja, głupi Słowianin,
    Zachodzie - ty!...
  10. A tobie, Wschodzie, znaczę dzień-widzenia,
    Gdy już jednego nie będzie sumienia
    W ogromni twéj.
  11. Południe! - klaśniesz mi, bo klaszczesz mocy;
    A ciebie minę, o głucha Północy,
    I wstanę sam.
  12. Braterstwo ludom dam, gdy łzę osuszę,
    Bo wiem, co własność ma - co ścierpieć muszę -
    Bo już się znam.
do góry Copyright © Radosław Dąbrowski, Krzysztof Kozoń. 2010-2017