Wiersze

Larwa

  1. 1
    Na sliskim bruku w Londynie,
    W mgle, podksiezycowej, bialej,
    Niejedna postac cie minie,
    Lecz ty ja wspomnisz, struchlaly.
  2. 2
    Czolo ma w cieniu? czy w brudzie? –
    Rozeznac tego nie mozna;
    Poszepty z Niebem o cudzie
    W wargach… czy? piana bezbozna!…
  3. 3
    Rzeklbys, ze to Biblii ksiega
    Zataczajaca sie w blocie,
    Po ktora nikt juz nie siega,
    Iz nie czas myslec o cnocie!…
  4. 4
    Rozpacz i pieniadz – dwa slowa –
    Lyskaja bielmem jej zrenic.
    Skad idzie?… – sobie to chowa.
    Gdzie idzie?… zapewne, gdzie nic!
  5. 5
    Takiej to podobna jedzy
    Ludzkosc, co placze dzis i drwi;
    Jak historia?… wie tylko: „krwi!…”
    Jak spolecznosc?… tylko: „pieniedzy!…”
do góry Copyright © Radosław Dąbrowski, Krzysztof Kozoń. 2010-2017