Wiersze

Ironia

  1. 1
    Żeby to można arcydzieło
    Dłutem wyprowadzić z grubych brył
    I żeby dłuto nie zgrzytnęło
    Ni młot je ustawnie bił a bił!...
  2. 2
    Żeby to tchem samym harmonii
    Można było kręcić wozów oś;
    I bez s-krzypnięcia wstecz ironii,
    Żeby się udało zrobić coś...
  3. 3
    Oh! jakże spałby sobie człowiek
    Wyższy nad skargi ustawiczne;
    Lecz cóż? gdy jeszcze i u powiek
    Roz-siędą się sny ironiczne!!...
  4. 4
    Uczucie zwiedza bez ironii
    Szlaki bite cudzym cierpieniem;
    Lecz kto był piérwej tam, wié o niéj,
    Że jest - koniecznym bytu cieniem.
  5. 5
    Ty myślisz może, że wiek złoty,
    Bez walk, sam przyjdzie do ludzkości? -
    A gdzież?... powiodą piérw te cnoty,
    Od których cofa strach śmieszności!...
do góry Copyright © Radosław Dąbrowski, Krzysztof Kozoń. 2010-2017